ترکمن لرینگ وب دنیاسی

TWD در بلاگفا

2011-12-05T10:33:00.004+03:30

بعلت فیلترینگ بلاگر، این سامانه در بلاگفا هم دایر گردید. دوستانی که به فیلتر شکن دسترسی ندارند می توانند از این پس TWD را در این آدرس دنبال کنند.

http://allturkmenweb.blogfa.com

معرفی وبلاگ - ترکمن صحرا سرای من

2011-01-27T08:35:00.002+03:30

وبلاگ ترکمن صحرا سرای من

آدرس وبلاگ http://torkmansahra.blogfa.com

قسمتی از آخرین مطالب وبلاگ
---------------------------

صيادانى كه در كنار جاده ايستاده اند تا ماهى هاى آويزان به چوب هاى ماهيگيريشان را بفروشند، به مسافرانى كه وارد استان گلستان شده و مى خواهند براى نخستين بار از شهرستان زيباى بندرتركمن ديدن كنند جاده اى را نشان مى دهند كه ۱۵ كيلومتر به سمت شمال امتداد دارد. به اين ترتيب ميهمانان تازه وارد با گذر از راهى كه پوشيده از مزارع گندم، كلزا و ديگر محصولات كشاورزى است وارد بندرى مى شوند كه آرزو دارند ايام سفرشان را با فراغت در آنجا بگذرانند.
بندر تركمن، لميده بر ساحل آرام خليج گرگان نخستين شهر مهندسى ساز ايران كه هنوز خيابان هاى عريض و موازى آن پس از گذشت ۷۰ سال اين ادعا را اثبات مى كند، فقط ۱۵ دقيقه با كوه هاى پوشيده از جنگل البرز شرقى و ۲۰ دقيقه با مناطق بيابانى شمال گلستان فاصله دارد. به همين دليل مسافرانى كه وارد آنجا مى شوند مى توانند بيشتر اقاليم موجود در ايران را در يك منطقه به تماشا بنشينند. علاوه بر آن وجود تپه ها و محوطه هاى باستانى دركنار مردم خونگرم تركمن صحرا كه اكثر ساكنان اين شهرستان را تشكيل مى دهند بر زيبايى هاى آن افزوده است.
سرزمينى كه از بوى خوش سود دريا با عطر گل هاى نارنج و ياس فضاى آن پرشده، مسلماً جايى بى نظير براى لذت بردن هر مسافر است، وقتى زنان و مردان آرام تركمن را ببينند كه به هر مسافرى كه لازم باشد كمك مى كنند. اما اين تنها گوشه اى از گنجينه صحراى تركمن است كه مسافران به آن دست يافته اند.
اسكله و دريا در غرب بندر تركمن تكه اى از اين گنجينه است. براى رسيدن به اين اسكله بايد پشت چراغ قرمز ريل راه آهن تهران - گرگان به انتظار نشست، براى زمانى كه قطارى در راه باشد. بعد از رد شدن از روى ريل، جاده اى شروع مى شود كه در ۲ طرف آن آب ايستاده و در امتداد آن اسكله بندرتركمن قرار دارد. در اسكله هم سكوهاى استراحت، ايستگاه قايق هاى موتورى و بازارچه ساحلى وجود دارد.
اما اين بندر زيبا براى مسافران، بندر متروكى براى مردم منطقه است كه البته حسرت روزهاى رونق خود را باوجود آبادانى و توسعه روز به روز ديگر بنادر شمال كشور و بى توجهى به اين بندر براى مردمان تركمن به همراه آورده است. از آنجايى كه اداره بنادر و كشتيرانى در استان وجود ندارد فرماندار بندرتركمن در اين باره مى گويد: باوجود محروميت هاى پيچيده شهرستان، ۲ بندر استان يعنى تركمن و گز با ۵۰ سال سابقه تاريخى بلاتكليف مانده اند. ۱۲ سال پيش كلنگ راه اندازى دوباره بندر به زمين خورد اما تكليف آن معلوم نشد و هيچ اقدامى صورت نگرفته است. مكاتبات و جلسات بسيارى با اداره كل بنادر و كشتيرانى انجام شده و مسئولان اين سازمان بايد پرونده اين موضوع را براى هميشه يا ببندند يا جوابگوى آرزوى مردم محروم منطقه باشند.
مسافرانى كه در انتظار قايق هاى موتورى براى رفتن از بندرتركمن به جزيره آشوراده مى ايستند شايد ندانند كه اين حرف ها مشكل اصلى منطقه است. آنها منتظرند تا تنها جزيره درياى خزر را ببينند. مرواريد درياى خزر كه در خليج گرگان به دام افتاده است. جزيره اى كه ۱۰ كيلومتر از اسكله بندر تركمن فاصله دارد و به اين دليل قايق هاى موتورى تندرو و پرسروصدا با احتياطى نه چندان زياد مسافران را به جزيره مى برند.
جزيره آشوراده، تنها جزيره مسكونى درياى خزر، تاريخى قديمى دارد. اين جزيره در زمان صفوى به عنوان شكارگاه شاهان مورد توجه قرار گرفت و به همين سبب قلعه اى براى اقامت آنان ساخته شد تا اين كه بعد از عصر صفويه، روس ها آشوراده را تصرف كردند و در بندرتركمن تأسيسات تجارى، مسكونى و قلعه هاى نظامى ساختند. هرچند اميركبير و ناصرالدين شاه براى بيرون راندن روس ها تلاش هايى انجام دادند اما كارساز نشد تا اين كه با وقوع انقلاب سرخ، روس ها اين جزيره را ترك كردند.
بعد از آن رضاخان، قلعه زمان صفوى را بازسازى كرد و به عنوان پاسگاه مرزى مورد استفاده قرارداد.
پس از گذشت اين سال ها، از سال ۱۳۳۰ به بعد شمارى از صيادان و كارگران شيلات به عنوان نخستين ساكنان آشوراده در آن خانه ساختند و زندگى در اين جزيره آغاز شد. هنوز در داخل جزيره بقاياى خانه و كوچه هايى كه زمانى مردم در آن زندگى مى كردند به تعداد زياد باقى مانده و برخى از بناها هم كه ارزش تاريخى دارند در حال ويرانى هستند.

ادامه....

معرفی وبلاگ - پیش به سوی خدا

2010-12-23T10:31:00.003+03:30

وبلاگ پیش به سوی خدا

آدرس وبلاگ http://turkmen-elyas.blogfa.com

قسمتی از آخرین مطالب وبلاگ
---------------------------------

به نام خدا

کریم آقای محلّه ی ما ضمن اینکه بقّال است؛ به پرورش گُل هم می پردازد. البتّه هدف او از پرورش گل ، گل فروشی نبوده و شغل و حرفه ی دوّم او نیست و هدف او از اینکار بیشتر جنبه ی تفریحی دارد. کریم آقا 45 سال سنّ دارد. او به خاطر عشق و علاقه ای که به گل داشته از 20 سالگی اش به جمع آوری گل پرداخته است. داخل حیاط کریم آقا پُر از گلهای زیبا است ، گوشه ی اتاق ها ی منزلش هم گلدان هایی دیده می شود . کریم آقا گلخانه ای هم در پشت بام خانه اش احداث کرده و به پرورش گل می پردازد. و در تمام فصول سال در حیاط منزل او گلهای زیبا دیده می شود .

او می گوید : من عاشق گُل ام . گل رُز ، رز زرد ، سرخ ، سفید ، صورتی، گل مریم ، نرگس ، نسترن ، نیلوفر ، رازقی ، اقاقیا ، حُسن یوسف ، و کاکتوس از همه نوع و تاج الملوک و شمشاد و شب بو یا محبوبه ی شب ووو...

من روزی از او پرسیدم : کریم آقا از میان این همه گل ، به نظرشما کدام از همه زیباتر و خوشبوتر است؟!

کریم آقا گفت : همه ی این گلها زیبااند و غالباً بوی خوشی دارند. و گل بی بو وجود ندارد! همه شان حتّی این کاکتوس ها هم که خانمم نعیمه خانم نمیخواهد به شان نگاه کند و از من میخواهد این کاکتوس ها را جلوی چشمهایش نگذارم. از نظر من این کاکتوس های نازنین زیبا اند و من گاهاً میشود یک ساعت تمام به این کاکتوس ها خیره میشوم و از زیبایی ساقه وتنه و شاخه هایش لذّت میبرم. و برای تفنّن در دفترخود آنها را نقّاشی و ترسیم می کنم. و رنگ آمیزی می کنم.

همین چند روز پیش از کریم آقا پرسیدم : کریم آقا ، یه سؤلی داشتم . قبل از سؤال ، ازشما میخواهم از سوال من ناراحت نشوید ؛ فقط هدف من از این سؤال این است که می خواهم این شدّت علاقه ی شما به این گل ها را بیشتر درک کنم.

کریم آقا با کمال میل اجازه دادند و من سؤالم را این گونه مطرح کردم :

کریم آقا ببخشید ، بیا فرض کنیم شما محکوم به زندان می شوید ، و باید دو سال تمام در زندان در سلّول انفرادی به سر ببرید و ممنوع الملاقات هم می شوید . در اینصورت در این مدّت دو سال شما در فراق این گل ها چه کار می کنید؟!

او لبخندی زد و گفت: من در آن صورت سعی می کنم با یاد و خاطره ی این گلها زندان را به خوبی به سر ببرم. فقط کافی است ؛ به من یک قلم و یک دفتر نقّاشی و یک جعبه مداد رنگی بدهند . مینشینم و از مخیّله ام و حافظه ام کمک می گیرم و تک تک این گلهای قشنگ را نقّاشی می کنم.

-----------

من همین دیشب که دیوان مختومقلی را ورق می زدم ، این غزل را که میخواندم :

نامه سن ؟

اصلا سنــی گورمــه میشــم دلداریـــم ....... قُمــــری سن ، بُلبل می سن ، نامــه سن؟

غمگیـن گونگلیـم خیالینگـدن آلداریـــم ....... باغ ایچینــده ، گُل گُل می سن ، نامه سن؟

مختومقلی! گچ نامیس دن عارینگــدن ...... اِل گوتِـر گیل بو ، وفاسیــــــــز کارینگـــــــدن

جهان دولی سن غافیل سن یارینگـدن....... بهشت می سن سنبل می سن نامه سن؟

----------

ترجمه : [ ترجمه از کتاب « پرنیان هفت رنگ » اثر استاد: « گنبد دردی اعظمی راد» ]

چیستی تو؟

نگارینا ! ندیده ام هرگز تو را و نمی دانم کیستی تو؟

قمری یا بلبلی؟

دلم مالامال عشق توست

سخنی با من بگوی ، حرفی بزن

بگوی چیستی تو؟

مختومقلی !

بگذر از این نام و عار

که جهان سرشار است از جلوه های یار

امّا تو ، در جهل ، غافلی از چهره ی دلدار

با من بگوی ، ای گُل !

بهشتی ؟ یا دسته ی سنبل؟

-----------

وقتی این غزل را خواندم ، با خودم اندیشیدم . کاش میشد عارف بالله مختومقلی ، صوفی الله یار ، مسکین قلیچ ، ملّا نفس ، سنایی ، خاقانی ، خرقانی ، بسطامی ، حافظ ، مولانا ، سعدی ، نظامی ، جامی ، عطّار، غزّالی طوسی ، شیخ محمود شبستری ، خواجه عبدالله انصاری و ... کاش میشد این عرفا هم هر کدام بسته به سلیقه ی خودشان به عوض دفتر شعر و غزل و سخن و گفتار، هر کدام از این عرفا یک دفتر نقّاشی بلکه یک صفحه نقّاشی به یادگار می گذاشتند و ذات خدا را برای ما به تصویر می کشیدند!!!

نظر شما دوستان چیست ؟!!

معرفی وبلاگ - دانشجویان تركمن دانشگاه لقمان حکیم آق قلا

2010-11-26T09:08:00.001+03:30

وبلاگ دانشجویان ترکمن دانشگاه لقمان حکیم آق قلا

آدرس وبلاگ http://altinasr.bloghaa.com

قسمتی از آخرین مطالب وبلاگ
---------------------------------------

یک گروه از دانشمندان پنج میمون را در قفسی گذاشتند و در وسط قفس یک نردبان که بالای آن مقداری موز گذاشته شده بود قرار دادند هربار که میمونی از نردبان بالا رفت، دانشمندان میمون های دیگر را با دوش آب سرد خیس کردند.پس از مدتی، هر میمون که از نردبان بالا رفت میمون های دیگر میمونی را که از نردبان بالا رفته بود را کتک زدند.بعد ازگذشت مدتی، هیچ میمونی دیگر جرات اینکه از نردبان بالا رود را نداشت، گرچه وسوسه او بسیار عمیق بود. دانشمندان تصمیم میگیرند یکی از میمون ها را با میمون جدیدی عوض کنند. میمون تازه وارد اولین کاری که می کند برای بدست آوردن موز از نردبان بالا می رود. ولی میمون ها دیگر او را محکم کتک می زنند پس از چند بار کتک خوردن، میمون تازه وارد فرا می گیرد که نبایستی از نردبان بالا برود، اما هرگز نمیداند چرا.

میمون دوم جایگزین می شود و همان وضع ادامه می یابد. میمون اول هم در کتک زدن میمون دوم همکاری می کند. میمون سوم جایگزین می شود و همان وضع کتک زدن ادامه میابد. میمون چهارم جایگزین می شود و همچنان کتک زدن هر میمونی که از نردبان بالا می رود ادامه دارد. میمون پنجم هم جایگزین می شود و کتک زدن و کتک خوردن همچنان ادامی میابد.حالا آنچه مانده میمون های جدیدی هستند که حتا هیچکدامشان دوش آب سرد را هرگز تجربه نکرده اند، ولی همچنان هر میمونی که از نردبان بالا می رود را کتک می زنند.

اگر ممکن بود از میمون ها پرسش شود چرا آنانی را که از نردبان بالا میروند را کتک می زنند، مطمئن باشید جواب می توانست این باشد…

”من نمیدانم – این روش کاری است که در اینجا مرسوم است“

معرفی سایت - بیا تو صحرا

2010-11-07T10:20:00.004+03:30

سایت بیا تو صحرا

آدرس سایت http://bia2sahra.ir

قسمتی از آخرین مطالب سایت

----------------------------------------------

پایگاه فرهنگی و خبری بیا تو صحرا: کجاوه‌بافی هنری کهن و باستانی بوده که متأسفانه بافت و استفاده از آن از اواسط قرن بیستم کم شد و در حال حاضر تقریبا از بین رفته است.

به گزارش پایگاه فرهنگی و خبری بیا تو صحرا به نقل از فارس، امروزه کجاوه‌ها را در روستاهایی که در مناطق کوهستانی و یا صحرانشین واقع شده‌اند، به ندرت می‌توان ملاحظه کرد.
در گذشته بین ترکمن‌ها فقط یک نوع کجاوه از معروفیت خاصی برخوردار بوده که به اؤرمه کجبه معروف بود و به معنای کجاوه‌ای است که از طریق بافتن درست می‌شود.
استفاده از این کجاوه کاملا متفاوت است و این احتمال وجود دارد که شکل کجاوه‌ای که در عروسی استفاده می‌شده از شکل کجاوه‌بافتنی (اؤرمه کجبه) گرفته شده باشد، در زمان‌های نه چندان دور عروس را در داخل کجاوه‌ای که بر روی کوهان یک شتر نصب می‌شده، نشانده و به منزل داماد می‌آورده‌اند.
ظاهر این کجاوه‌ها به صورت چهار گوش و قسمت بالای آن گنبدی شکل بوده که با نخ‌ها و قپه‌های رنگارنگ تزئین می‌شده است.
کجاوه‌ها از شاخه‌های گندم سفید کاملا رسیده بافته می‌شد که قبل از بافت ابتدا قسمت خوشه را از گندم‌های سفید جدا می‌کردند و بعد از بسته‌بندی، کاه‌های گندم به مدت یک روز در آب نگهداری می‌شد، سپس آنها را از آب خارج می‌کردند و طوری قرار می‌دادند تا آب آن گرفته شود.
نوع بافت دیواره‌ها و سقف کجاوه‌ها باهم یکسان بوده است، به این ترتیب که ابتدا یک شاخه از کاه خیس را برمی‌داشتند و به صورت مساوی خم می‌کردند، شاخه‌های دوم، سوم و چهارم نیز به صورت مساوی خم می‌شد، سپس کاه‌ها را از لابلای یکدیگر عبور می‌دادند و بافت را به صورت ردیفی آغاز می‌کردند.
به همین ترتیب پنج دیواره کجاوه و سقف آن که به صورت گنبدی شکل است بافته می‌شد. البته این کار باید با حوصله و دقت خاصی انجام می‌گرفت تا هر چهار گوشه مساوی و شبیه به هم باشد، کاه‌های اضافی آن نیز با قیچی بریده می‌شد و کناره‌های بافت را برای استقامت بیشتر با نخ سفید می‌دوختند.
در پایان، چهار گوشه بستر و دیواره‌ها را به هم می‌چسباندند و از پایین به بالا می‌دوختند البته یکی از سه گوش‌ها را به منظور استفاده به صورت دریچه باز می‌گذاشتند.
بعد از آن اطراف کجاوه با آلاجا که نام نخی از جنس پشم شتر بوده و رنگ‌های مختلف داشته است، تزئین می‌شد و گوشه‌های کجاوه نیز با نصب قپه‌های زیبا جلوه ی خاصی پیدا می‌کرده است، در قسمت داخل کجاوه نیز پارچه سفید دوخته می‌شد.
مردها در داخل کجاوه وسایلی همچون تیغ، قیچی، موچین، چخماق (فندک)، جوالدوز، بیز (جوالدوز دسته‌دار) و چاقو را نگهداری می‌کردند.
زنان و دختران نیز در داخل کجاوه وسایلی همچون آینه، شانه، لوازم زینتی، انگشتر، گوشواره، مچ بند، یونگسه (انگشتانه) و قیچی نگهداری می‌کرده‌اند، دختران هنگام ازدواج همراه با جهیزیه‌های خود کجاوه‌هایی را که با دست‌های خود بافته بودند، به خانه داماد می‌برده‌اند.
بزرگی و یا کوچکی کجاوه‌ها به علاقه و سلیقه فرد بافنده بستگی داشت البته امکان تهیه انواع کجاوه نیز وجود داشته است.
کجاوه جزو وسایلی بوده که همیشه در دسترس قرار داشته است و آن را از دیوارها و اوق‌ها (ستون‌های دراز آلاچیق) آویزان می‌کرده‌اند، وسایلی که در کجاوه نگهداری می‌شده تمیز می‌ماند و در طول سال‌ها از سوی صاحبش مورد استفاده قرار می‌گرفته است.

معرفی وبلاگ - پیمان

2010-11-06T09:03:00.003+03:30

وبلاگ پیمان

آدرس وبلاگ http://salirlar.blogfa.com

قسمتی از آخرین مطالب وبلاگ

---------------------------------------------------

کریم شاهیرینگ دوغولان گونی

18oct 1928- 1sep 1988

توركمن حالقى نينگ اولى سؤيگوسنى قازانان كريم شاهير، دينگه توركمنيستانينگ چأكلرينده دأل- ده ايسم، دونيأ توركمنلرى نينگ ديلينى بايلاشديرماقدا، آدامزادينگ اونگات طاراپلارينى وصف اديأن قيليق- حأصيتلرينى اوْنـدأپ وصف ادنى اوچين اولى حورماتا مناسيبـدير.

توركمنصحرألى توركمنلرينگ آراسيندا انه ديليميزى اؤسدورمكده كريم شاهيرينگ قيزيلا قاپلايمالى قوشغولارى گويچلى تأثير ادندگينى هم- ده اديپ گليأنديگينى قيـپـينچ ادمأن آيتسا بولار.

ارتير بولماز يالى ديللرينگ پلتـك،

تأزه منزيللره يتملى انتـك

دووشسا- دا يولونگدا موْنگ دوْرلى كؤتـك

ديمه: " دينچ قـولاغيم، آچ باشيم بسدير!"

اؤز سچـن كأرين اونگارسا هركيم

يآرپى ينگلدرميش دنيأنينگ يوْكين.

يكجه هنأره يؤره تسنگ حؤكوم-

ايلينگه برگيدار بولماشينگ بسدير.

اولى ديرين اؤيتمه اتسه لر تآريپ! تعريف= اؤوگـى

كيچى ديرين اؤيتمه پـسلتسه گؤريپ! باخيل

نه اولى، نه كيچى، نه بآى، نه غاريپ،

توْيس باريپ ياتانى- شو بولشونگ بسدير.

ايلى ياغى چاپسين- دألدير پارخينا،

بير يوردى ير حوپسون- دألدير پارخينا

قـينانماق، قووانماق يآتدير روحونا

اوُنى دوْونيك بيلن دنگه شيم بسدير.

شاهير! شاهيرليغينگ چين بوليان بولسا،

سونيپ، يانيپ، يئنه سؤنيپ- يانيپ گيت

انسانليق يازغيدينگ چونگ بوليان بولسا،

قارا يره چوْميپ،

چيقيپ،

چوْميپ گيت.

هم عاقيل بر، هم ايلينگدن عاقيل آل.

كتابدان دأل، قارا يردن ناقيل آل،

آلان زادينگ دمينگ بيلن ياقيپ آل،

سونگ يئنه- ده يرينگ سويدين اميپ گيت

....

شاهیرینگ اورنی همیشه یورکلرده آراسسا پأهیملری بیلن تولقون آتیپ دوراندیر

برگرفته از: ایل گویجی

سلام به صحرای همیشه خرم

2010-10-19T06:14:00.000+03:30

من غفور ایری قصد دارم تمامی وبلاگهای ترکمنی که به روز میشن رو لیست کنم.هرکس قصد تبادل لینک داره میتونه از بخش نظرات منو در جریان بزاره.حتما اسم وبلاگش در اولین نوبت در لیست به روز شده ها قرار خواهد گرفت.